Orthomoleculaire therapie
Wat betekenen al die termen?
Orthomoleculaire therapie betekent genezen met behulp van voedingsstoffen.
De term 'orthomoleculair' werd voor het eerst gebruikt in 1968 door de Amerikaanse chemicus en tweevoudig nobelprijs winnaar professor Linus Pauling. Orthos komt uit het Grieks en betekent: 'juist, recht of gezond', en moleculair staat voor: 'de moleculen betreffende'. Moleculen zijn kleine stofjes. In de orthomoleculaire geneeskunde streeft men naar 'de juiste stof op de juiste plek'. Als orthomoleculair therapeut werk ik met stoffen die een mensenlichaam van nature al kent en nodig heeft voor een optimale gezondheid. Een optimale gezondheid vraagt om voldoende vitaminen, mineralen, vetzuren, aminozuren en enzymen in de juiste verhouding.
Voedingsstoffen duidt men ook wel aan met de term nutriënten, en een andere term voor orthomoleculaire geneeskunde is orthomoleculaire voedingsleer.
Wat doen voedingsstoffen?
Waarvoor zijn die voedingsstoffen zo noodzakelijk? Je lichaam is opgebouwd uit voedingsstoffen. Waar we in de orthomoleculaire geneeskunde vooral mee werken zijn de micro-nutrienten; stoffen die je lichaam in kleinere hoeveelheden nodig heeft maar welke wel essentieel zijn voor allerlei lichaamsfuncties. Je gebruikt ze o.a. om enzymen van te maken.
Wat is een enzym?
Een enzym is een stofje dat nodig is om een andere stof om te zetten. Het is een soort gereedschap voor de stofwisseling je lichaam. Enzymen hebben vele functies, zoals bij de verbranding en bij het verteren van je voedsel. Als je een tekort hebt aan een voedingsstof dan verlopen de processen waarbij die stof nodig is minder optimaal. Dit kan tot diverse klachten leiden. Zo kan een zinktekort leiden tot vlekjes op de nagels maar ook tot een verminderde weerstand tegen infecties. En een tekort aan magnesium kan een slechte botopbouw veroorzaken maar ook depressie, vermoeidheid en gespannen spieren. Zo kunnen twee mensen met hetzelfde tekort toch verschillende klachten krijgen. Ieder lichaam is weer verschillend.
Symptomen
Sommige symptomen treden pas op bij een groot tekort terwijl andere symptomen al optreden bij een geringer tekort. Zo is van vitamine C gebrek bekend dat het leidt tot 'scheurbuik', wat vroeger voorkwam bij zeelieden die geen verse groenten en fruit aten. Hierbij verliest het collageen in bindweefsel zijn samenhang en gaat het 'scheuren'. Dit gebeurt echter pas bij een groot tekort aan vitamine C (primair tekort). Een kleiner tekort aan vitamine C kan al zorgen voor een slechtere wondgenezing (secundair tekort). In totaal heeft vitamine C een paar honderd verschillende functies in het lichaam. In mijn praktijk verkoop ik diverse vormen vitamine C. Zure en ontzuurde, tabletten en poeders.
trefwoorden: ontgifting, detox, afslanken, ontgiftingskuren, vasten
Oorzaken ontstaan van voedings tekorten
Er zijn vele factoren waardoor iemand een tekort aan voedingsstoffen kan hebben. Hieronder een opsomming van enkele belangrijke oorzaken:
- Erfelijke stofwisselingsziektes (b.v. HPU) kunnen specifieke tekorten veroorzaken doordat bepaalde voedingsstoffen door de productie van 'foute stoffen' worden weggevangen. Bij HPU zijn dit vooral vitamine B6 en zink.
- Darmproblemen kunnen een goede opname van voedingsstoffen verhinderen (malabsorptie). Darmproblemen kunnen o.a. ontstaan na langdurig gebruik van antibiotica waardoor de darmflora vernietigd wordt en schadelijke schimmels de overhand nemen.
- Gebruik van een eenzijdig voedingspatroon of streng dieet waarin niet alle voedingsstoffen genoeg voorkomen kan leiden tot een tekort aan diverse stoffen. Door de raffinage van vele producten verdwijnen belangrijke stoffen zoals mineralen. Dit leidt weer tot overgewicht en vermoeidheid. Ook de hoeveelheid aan ongezonde (giftige) stoffen in voeding veroorzaakt een disbalans in ons eten.
- Bepaalde stoffen in voeding kunnen voedingsstoffen aan zich binden en daardoor verhinderen dat het lichaam de stoffen opneemt.
- Een tekort aan maagzuurproductie kan leiden tot een slechte opname van mineralen en een bepaalde vitamine B.
- Bepaalde medicijnen kunnen de opname van voedingsstoffen verhinderen of de uitscheiding van stoffen bevorderen. Zo verhogen bepaalde antidepressiva de uitscheiding van vitamine B2 waardoor een depressie kan verergeren.
- (Lucht)verontreiniging en tabaksrook plegen een extra aanslag op het lichaam en veroorzaken het ontstaan van zgn 'vrije radicalen'. Dit zijn zeer schadelijke stoffen die snel met andere stoffen reageren en daardoor schade veroorzaken aan cellen en weefsels. Hierdoor ontstaat een grotere behoefte aan anti-oxidanten. Anti-oxidanten zijn stoffen die de vrije radicalen kunnen neutraliseren. Dit vertraagt celveroudering. Ik heb een groot assortiment anti-oxidanten in huis.
- Door (langdurige) verhitting gaan bepaalde stoffen kapot. Vitamine B1 (thiamine) bijvoorbeeld is gevoelig voor verhitting.
- De gehaltes aan goede voedingsstoffen in voeding neemt de laatste tientallen jaren schrikbarend af door eenzijdige bemesting en uitputting van de grond. In de reguliere landbouw is de samenstelling van meststoffen eenzijdig gericht op een grotere opbrengst, niet op het maken van producten die optimaal voor consumptie geschikt zijn. Sommige gronden zijn bovendien van nature arm aan bepaalde voedingsstoffen. De nederlandse bodem is bijvoorbeeld arm aan het mineraal selenium. Selenium is een belangrijke stof die onder meer helpt ontstekingen tegen te gaan.
Nog meer stoffen
Een orthomoleculair therapeut heeft niet alleen de genoemde mineralen, aminozuren, vetzuren, vitamines en enzymen tot zijn beschikking. Zo zijn er preparaten (voedingssupplementen) die micro-organismen bevatten. Dit zijn bacteriën die nodig zijn voor een gezonde darmflora. Maar ook het gebruik van kruiden (fytotherapie) vermengt zich steeds meer met de orthomoleculaire geneeskunde. Er zijn bijvoorbeeld steeds meer middelen op de markt die zowel voedingsstoffen als extracten van geneeskrachtige planten bevatten. Dan zijn er nog de orgaanprepararen, gemaakt van dierlijke organen, en de spijsverteringsenzymen.
Nog regelmatig worden nieuwe stoffen gevonden. De orthomoleculaire geneeskunde is een nieuwe vorm van natuurgeneeskunde die sterk in beweging is. Orthomoleculaire therapie is grotendeels gebaseerd op wetenschappelijk onderzoek en deels op praktijkervaring. Slechts enkele tekorten zijn goed aan te tonen met bloed- en/of urine onderzoek. Veel tekorten zijn herkenbaar aan een specifiek klachtenpatroon. Verder zijn er diverse energetische testmethoden die heel goed aangeven welke extra producten iemand op dat moment nodig heeft. Ik gebruik hiervoor de pendel.